استیون ویلسون

استیون ویلسون
ویلسون در ۲۰۲۳
ویلسون در ۲۰۲۳
اطلاعات پس‌زمینه
نام تولداستیون جان ویلسون
زاده۳ نوامبر ۱۹۶۷ ‏(۵۸ سال)
کینگستون آپون تیمز، لندن، انگلستان
خاستگاههمل همپستد، هرتفوردشر، انگلستان
ژانر
پیشه(ها)
  • خواننده
  • ترانه‌نویس
  • تهیه‌کننده موسیقی
ساز(ها)
  • آواز
  • گیتار
  • پیانو
  • کیبورد
  • بیس
سال‌های فعالیت۱۹۸۰–اکنون
ناشر(ان)ویرجین، کِی‌اِسکُپ
عضو کنونیِ
عضو پیشینِ
  • استورم کِرُژِن
  • اینکِرِدِبِل اِکسپَندینگ مایندفاک
وبگاه

استیون جان ویلسون (انگلیسی: Steven John Wilson؛ زادهٔ ۳ نوامبر ۱۹۶۷) موسیقی‌دان انگلیسی است. او بنیان‌گذار، گیتاریست، خوانندهٔ اصلی و ترانه‌سرای گروه راک پورکیوپاین تری است و همچنین عضو چندین گروه دیگر از جمله بلک‌فیلد، استورم کِرُژِن و نومن نیز بوده است. ویلسون به‌عنوان یک هنرمند مستقل نیز فعالیت دارد و از زمان آغاز فعالیت انفرادی‌اش با آلبوم Insurgentes در سال ۲۰۰۸، هشت آلبوم سولو منتشر کرده است. در طول بیش از سی سال فعالیت حرفه‌ای، او به‌طور پیوسته موسیقی تولید کرده و تحسین منتقدان را برانگیخته است.[۴] از جمله افتخارات او می‌توان به شش بار نامزدی جایزه گرمی اشاره کرد: دو بار با گروه پورکیوپاین تری، یک بار با پروژهٔ مشترک استورم کِرُژِن و سه بار به‌عنوان هنرمند انفرادی. دیلی تلگراف در سال ۲۰۱۷ او را «هنرمندی کاملاً مستقل» و «احتمالاً موفق‌ترین هنرمند بریتانیایی که تاکنون نامش را نشنیده‌اید» توصیف کرد.[۵]

ویلسون آهنگساز، تهیه‌کننده، مهندس صدا، نوازندهٔ گیتار و کیبورد خودآموخته است و در صورت نیاز سازهای دیگری مانند گیتار بیس، اتوهارپ، دولسیمر چکشی و فلوت را نیز می‌نوازد. تأثیرات موسیقایی و آثار او طیف گسترده‌ای از سبک‌ها را در بر می‌گیرد؛ از جمله موسیقی پاپ، سایکدلیک، پراگرسیو راک و الکترونیک، و با هر آلبوم مسیر هنری‌اش را تغییر داده است.[۲] کنسرت‌های او از صدای چهارسویه و جلوه‌های بصری پیچیده بهره می‌برند.[۶]

زندگی‌نامه

ویلسون علاقه به موسیقی رادر سن ۸ سالگی در خود کشف کرد. قضیه از آنجا شروع شد که برای کریسمس پدر و مادر استیون هر دو برای هم یک گرامافون خریدند. پدر و مادرش بعد از خریدن گرامافون‌ها، آلبوم‌های نیمه تاریک ماه (به انگلیسی: The Dark Side of the Moon) گروه پینک فلوید و دوست دارم که دوستت داشته باشم (Love to Love You Baby) دوناسامر را نیز به‌طور هم‌زمان دریافت کردند. استیون ویلسون کودکی‌اش را با گوش دادن به این دو آلبوم گذراند.

این دو گرامافون تأثیر زیادی روی آهنگسازی او در آینده داشت. خود استیون می‌گوید: "در نگاه به گذشته کاملاً می‌توانم احساس کنم که چگونه، آن‌ها روی جهت‌گیری من در موسیقی تاحالا تأثیر گذاشته‌اند." علاقه او به پینک فلوید او را به سمت سبک پراگرسیو راک و به‌طور کلی آلبوم مفهومی (Concept Album) کشاند.

استیون ویلسون سال ۲۰۰۷، گروه پورکیوپاین تری

پدرومادرش او را به کلاسهای گیتار فرستادند اما استیون کوچک در آن سن و سال علاقه‌ای به یادگیری گیتار از خود نشان نمی‌داد. پس از مدتی دیگر به کلاس‌ها نرفت. هرچند مدت کوتاهی بعد، در ۱۱ سالگی به گیتار کلاسیک علاقه‌مند شد و در زیر شیروانی خانه‌شان با آن تمرین می‌کرد. مدتی بعد پدرش که در رشته مهندسی الکترونیک تحصیل کرده بود برایش یک استودیو کوچک ضبط کاست ساخت. این استودیو باعث علاقه بیشتر استیون به موسیقی شد و او را به فکر ساخت آلبوم انداخت.

گروه‌ها

پرکیوپاین تری (Porcupine Tree)

گروه پرکیوپاین تری را استیون ویلسون و یکی از دوستان مدرسه‌اش، مالکوم استاکس ایجاد کردند. در واقع این گروه اولین گروهی بود که ویلسون در آن فعالیت خود را به‌طور رسمی شروع کرد. آن‌ها ابتدا آهنگ‌های خود را در خانه ضبط می‌کردند تا اینکه به فکر افتادند آلبوم‌هایشان را در بازار عرضه کنند. پس تصمیم گرفتند اسمی برای گروه پیدا کنند که نام پرکیوپاین تری (درخت جوجه تیغی) را انتخاب کردند. نتیجه تلاش‌های اولیه ویلسون سه دمو به نام‌های Tarquin's Seaweed Farm, Love, Death & Mussolini و The Nostalgia Factory بود که ویلسون پس از امضای قرارداد با لیبل Delerium بهترین آهنگ‌های آنها را انتخاب و در قالب اولین آلبوم استودیویی پرکیوپاین تری با نام On the Sunday of Life... منتشر کرد.

نومن (No-Man)

گروه نومن حاصل همکاری طولانی مدت ویلسون، با خواننده و آهنگساز انگلیسی تیم بونس می‌باشد. آهنگ‌ها این گروه بیشتر میکس شده و مخلوطی از سبکهای مختلف موسیقی از رپ تا سایکدلیک راک می‌باشد.

بلک فیلد (Blackfield)

در سال ۲۰۰۱ استیون ویلسون همکاری خود را با ستاره راک اسرائیل، آویو گفن آغاز کرد که این دو به صورت مشترک گروه بلک فیلد را تشکیل دادند. سفرهای متعدد او به اسرائیل در شکل‌گیری این همکاری نقش زیادی داشته است.

استیون ویلسون سال ۲۰۰۵، در حال اجرا با گروه بلک فیلد در نیویورک

سبک اجرا

در اجراهای زنده، ویلسون بدون کفش روی صحنه می‌رود، عادتی که به دوران کودکی او بازمی‌گردد. او گفته است: «همیشه مشکل داشتم کفش بپوشم و همیشه پابرهنه راه می‌رفتم.»[۷] عامل دیگری که باعث می‌شود در اجراهایش پابرهنه باشد، تسلط بهتر او در استفاده از پدال‌های متنوع گیتارش است. او به خاطر این عادت، بارها دچار آسیب‌دیدگی شده است؛ در یکی از اجراهای اولیه‌اش، سوزنی در پایش فرورفت و مجبور شد واکسن کزاز تزریق کند. وی دربارهٔ این اتفاقات گفته: «روی میخ، پیچ، پونز و غیره پا گذاشته‌ام، انگشتم را زخمی کرده‌ام، از صحنه با خونریزی بیرون آمده‌ام… یعنی همه‌اش برایم پیش آمده، اما صادقانه بگویم، هیچ چیزی نمی‌تواند من را متوقف کند.»[۷] بعدها برای کاهش این آسیب‌ها از فرش استفاده کرد که میزان این حوادث را کمتر کرد.[۶]

زندگی شخصی

ویلسون ترجیح می‌دهد کم‌حرف و کم‌سروصدا باشد و از الگوی موسیقیدانانی مانند اعضای گروه‌های ریدیوهد، پینک فلوید و تول پیروی کند،[۸][۹] اما گهگاه لحظاتی از زندگی‌اش را در اینستاگرام به اشتراک می‌گذارد.[۱۰] او در سپتامبر ۲۰۱۹ خبر ازدواجش با دوست‌دخترش روتِم را منتشر کرد و پس از آن، این خبر و عکس عروسی‌شان را در صفحه اینستاگرام خود به اشتراک گذاشت. همسرش دو دختر از ازدواج قبلی خود دارد.[۱۱] خانواده ویلسون همچنین صفحه اینستاگرامی برای سگشان به نام بویی ویلسون، که به یاد دیوید بویی نامگذاری شده، راه‌اندازی کرده‌اند.

ویلسون گیاه‌خوار[۱۲] است و خود آتئیست می‌داند. اگرچه به موضوع دین علاقه‌مند است، اما منتقد سرسخت دین سازمان‌یافته به‌شمار می‌رود.[۱۳] او بر این باور است که نباید دیدگاه‌های خود را تحمیل کند، بلکه باید آن‌ها را از طریق داستان‌ها و شخصیت‌ها بیان کند و می‌گوید: «فکر می‌کنم تنها کاری که یک هنرمند می‌تواند انجام دهد این است که به جای موعظه به مخاطبانش، جهان را با تمام نقص‌ها و شادی‌هایش بازتاب دهد.» وی سیگار نمی‌کشد و از مواد مخدر تفریحی استفاده نمی‌کند، مگر گهگاهی نوشیدنی الکلی.[۱۴][۱۵]

در مصاحبه‌ای با روزنامه جروزالم پست در سال ۲۰۱۶، او علاقه و تحسین خود نسبت به اسرائیل را ابراز کرد و از موسیقیدانانی مانند راجر واترز که به تحریم این کشور پرداخته بودند، انتقاد کرد.[۱۶]

در مصاحبه‌ای در ژوئن ۲۰۲۲ با کیوبوز همراه با ریچارد باربیری، ویلسون اعلام کرد که آلبوم Zeit از گروه پیشگام موسیقی الکترونیک آلمانی، تنجرین دریم، محبوب‌ترین آلبوم تاریخ برای اوست و این گروه را «آغاز موسیقی امبینت» خواند.[۱۷]

آلبوم‌شناسی انفرادی

منابع

  1. ↑ "Steven Wilson | Biography, Albums, Streaming Links". AllMusic.
  2. 1 2 Zivitz, Jordan (18 June 2015). "Jazz fest: Steven Wilson – the complete conversation". Montreal Gazette. Archived from the original on 19 June 2015. Retrieved 17 August 2017.
  3. ↑ Sharma, Amit (2 December 2015). "Matt Berry: the 10 records that changed my life". فیوچر پی‌ال‌سی. Archived from the original on 15 September 2016.
  4. ↑ Humphries, Stephen (21 September 2010). "Outcast from the Mainstream: An Interview with Steven Wilson". PopMatters. Archived from the original on 24 September 2013. Retrieved 4 August 2017.
  5. ↑ Morgan, Clive (15 August 2017). "Steven Wilson reveals the stories behind his album To the Bone - track by track and interview" (video). The Daily Telegraph. Archived from the original on 16 August 2017. Retrieved 16 August 2017.
  6. 1 2 McQueen, Gregg (20 May 2015). "The Sonic Sorcerer: An Interview with Steven Wilson". The Aquarian Weekly. Archived from the original on 23 May 2015. Retrieved 19 February 2017.
  7. 1 2 Rodrigues, Carlos; Felix, David (2005-05-12). "Interview: Steven Wilson (Porcupine Tree)". rockeyez.com. Archived from the original on 25 October 2005. Retrieved 2008-03-10.
  8. ↑ Elliott, Paul (December 2012). "Steven Wilson on chaos theory and rumours". Classic Rock Magazine (Heavy Load). No. 178. United Kingdom. p. 146.
  9. ↑ Jeff (19 November 2007). "Porcupine Tree interview (01/2008)". Metal Storm. Toulouse, France (published 1 January 2008). Archived from the original on 27 September 2011. Retrieved 7 April 2008.
  10. ↑ "Steven Wilson • Instagram". Instagram.com. Retrieved 12 December 2020.
  11. ↑ "Steven Wilson on Instagram: "Happiest day of my life marrying the love of my life! #happiestdayofmylife #beautifulbridesmaids #thewilsons Thank you @klaraforce for the…"". Instagram (به انگلیسی). Archived from the original on 26 December 2021. Retrieved 2019-12-07.
  12. ↑ "Steven Wilson (@stevenwilsonhq)". Instagram. 2023-08-24. Retrieved 2023-08-24.
  13. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام innerviews1 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  14. ↑ Shaikh, Nabeela (3 February 2016). "Steven Wilson: 'Being an Artist is All About Being Selfish'". Rolling Stone India. Archived from the original on 17 February 2016. Retrieved 6 June 2016.
  15. ↑ Ray, Randy (11 March 2013). "Steven Wilson: Standing on the Branches of a Giant Tree". jambands.com. p. 4. Archived from the original on 19 June 2016. Retrieved 6 June 2016.
  16. ↑ Brinn, David (3 May 2016). "Meet Steven Wilson, the anti-Roger Waters". The Jerusalem Post (به انگلیسی). ISSN 0792-822X. Retrieved 2022-01-22.
  17. ↑ "Porcupine Tree One Cover One Word Interview". Youtube. Qobuz. 22 June 2022. Retrieved 23 June 2022.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ استیون ویلسون موجود است.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.