آبروتسو

آبروتسو
Abruzzo
نشان رسمی آبروتسو
موقعیت آبروتسو در ایتالیا
موقعیت آبروتسو در ایتالیا
کشور ایتالیا
استان‌هاکییتی، لاکویلا، پسکارا، تیرامو
مرکزلاکوئیلا
حکومت
 • رئیس‌جمهورGiovanni Chiodi (حزب آزادی مردم)
مساحت
 • کل۱۰۷۶۳ کیلومتر مربع (۴۱۵۶ مایل مربع)
جمعیت
 • کل۱۳۴۲۱۷۷
 • تراکم۱۲۰/کیلومتر مربع (۳۲۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانییوتی‌سی ۱+ (CET)
 • تابستانی (DST)یوتی‌سی ۲+ (CEST)
وبگاهwww.regione.abruzzo.it/

آبروتسو (به ایتالیایی: Abruzzo) که در گذشته با نام آبروتسی (به ایتالیایی: Abruzzi) نیز شناخته می‌شد، یکی از منطقه‌های جنوب ایتالیا است که مساحتی برابر با ۱۰٬۷۶۳ کیلومتر مربع (۴٬۱۵۶ مایل مربع) و جمعیتی حدود ۱٫۳ میلیون نفر دارد. این منطقه به چهار استان تقسیم می‌شود: لاکویلا، تیرامو، پسکارا و کیتی. مرز غربی آن در فاصلهٔ ۸۰ کیلومتر (۵۰ مایل) شرق رم قرار دارد. آبروتسو از شمال با مارکه، از غرب و شمال‌غرب با لاتسیو، از جنوب با مولیزه و از شرق با دریای آدریاتیک هم‌مرز است. از نظر جغرافیایی، آبروتسو به دو بخش تقسیم می‌شود: بخش کوهستانی در غرب، که مرتفع‌ترین رشته‌کوه‌های کوهستان آپنینی از جمله گران ساسو دیتالیا و مایلا را در بر می‌گیرد، و بخش ساحلی در شرق که دارای سواحل دریای آدریاتیک است.

آبروتسو از نظر فرهنگ، زبان، اقتصاد و تاریخ، بخشی از جنوب ایتالیا به‌شمار می‌رود، اما از نظر جغرافیای طبیعی، اغلب جزئی از ایتالیای مرکزی در نظر گرفته می‌شود.[۱] مؤسسهٔ آمار ایتالیا (ISTAT) آن را بخشی از جنوب ایتالیا می‌داند، بخشی به‌سبب پیوند تاریخی آبروتسو با پادشاهی دو سیسیل.[۱]

نزدیک به نیمی از قلمروی این منطقه به‌صورت پارک‌های ملی و ذخیره‌گاه‌های طبیعی محافظت می‌شود، که از این نظر از هر منطقهٔ اداری دیگری در قاره پیشی گرفته و باعث شده است از آن به‌عنوان «سبزترین منطقهٔ اروپا» یاد شود.[۲][۳] در این منطقه سه پارک ملی، یک پارک منطقه‌ای و ۳۸ ذخیره‌گاه طبیعی محافظت‌شده وجود دارد. این مناطق زیستگاه گونه‌های نادری مانند عقاب طلایی، بز کوهی اروپایی آبروتسو (یا آبروتزه)، گرگ ایتالیایی و خرس قهوه‌ای مارسیکایی هستند.[۴] پارک‌ها و ذخیره‌گاه‌های آبروتسو میزبان ۷۵٪ از گونه‌های جانوری اروپا هستند.[۳] همچنین این منطقه میزبان یخچال کالدرونه، یکی از جنوبی‌ترین یخچال‌های طبیعی اروپا است.[۵]

دیپلمات و روزنامه‌نگار ایتالیایی قرن نوزدهم پریمو لِوی (۱۸۵۳–۱۹۱۷) برای توصیف ویژگی مردم و منطقه، دو صفت فورته اِ جنتیله («نیرومند و مهربان») را برگزید. این عبارت بعدها شعار رسمی منطقه شد.[۶]

منابع

  1. 1 2 Paradosso evidenziato da اینیاتسیو سیلونه, cfr. Costantino Felice (2010). "Quadri ambientali e identità regionale". In Donzelli (ed.). Le trappole dell'identità: l'Abruzzo, le catastrofi, l'Italia di oggi. Rome: Donzelli. p. 41. ISBN 978-88-6036-436-4.
  2. ↑ "The spectacular region of Italy you've probably never heard of". ایندیپندنت. 26 July 2017. Archived from the original on 12 November 2020.
  3. 1 2 "L'Abruzzo Regione Verde d'Europa". Laquilacapitale (به ایتالیایی). Archived from the original on 15 February 2015.
  4. ↑ "Fauna | Parco Nazionale d'Abruzzo, Lazio e Molise". www.parcoabruzzo.it. Archived from the original on 27 November 2013. Retrieved 27 November 2013.
  5. ↑ "I parchi in Abruzzo". www.abruzzoverdeblu.it. Archived from the original on 2 December 2013. Retrieved 27 November 2013.
  6. ↑ "Abruzzo: Forte e Gentile, definizione di Primo Levi, giornalista e diplomatico, nel sito di vastospa". Archived from the original on 2 September 2012.

منابع