ابراهیم میرزایی

ابراهیم میرزایی (زاده ۱۱ مهر ۱۳۱۸ در گرگان) بنیان‌گذار سبک کونگ‌فو توآ، است.^[۱] او در سال ۱۳۳۷ دبیرستان و در سال ۱۳۴۰ تا ۱۳۴۴ دانشکده افسری را در نیروی مخصوص کماندویی به اتمام رساند. از سال ۱۳۴۴ تا سال ۱۳۴۹، ۹ دورهٔ خارجی شامل آموزش نیروهای مخصوص و هنرهای رزمی کاراته، تکواندو، کونگ فو و ووشو را در کشورهای آمریکا، انگلیس، فرانسه، ژاپن، کره، لبنان، اسرائیل، تایوان و چین گذراند.^[۲] در ابتدای دهه ۱۳۵۰ هنر رزمی کونگ فو توآ یا (طریقت دانایی) را با ایجاد سبکی منحصربفرد و خاص، و بر پایه دانش و تجربیات خود از هنرهای رزمی گوناگون ابداع و «زبان رمز» فنون کونگ فو توآ - مانند «کییتو» از فنون اصلی به معنای کی هستی تو را از این طریق ارائه نمود. «کونگ فو توآ» یک ورزش رزمی ایرانی است و بیشتر برگرفته از کاراته گوجوریو است. او که یک افسر نیروی هوایی ارتش ایران بود، برای آموزش کونگ فو توآ دانشکدهٔ انشاء تن و روان را تأسیس کرد که بعدها به معبد تن و روان تغییر نام یافت. این دانشکده پس از مدتی فعالیت به دستور غلامرضا پهلوی رئیس وقت کمیته ملی المپیک به دلایل نامعلومی بسته شد. وی تا سال ۱۳۵۱ که به تنظیم کتاب کاراته ذن کاراته پرداخته است در کاراته گوجوریو دان ۷ را داشته و آنرا تحت نظر خود در یگان رزم تن به تن نیروی زمینی آموزش می‌داده است و در همان کتاب از کن فو و بعضاً از کن فوکاراتو نام برده است. در اواخر سال ۱۳۵۱ آموزش کونگ فو کاراتو و دوره‌های جنگ تن به تن و زنده ماندن در شرایط سخت را در تیپ ۶۵ نیروهای ویژه هوابرد (اختصاری نوهد) یا کلاه سبزهای ارتش ایران شروع نمود. و چون میرزایی فرمانده این یگان بود با بدترین شرایط سعی می‌کرد نیروهای مخصوص را آموزش دهد. میرزایی آموزش دوره مخصوص خودش را زیر نظر انگلیسی‌ها و دوره موانع و سقوط آزاد را زیر نظر مربیان آمریکایی گذرانده بود. بعداً به عنوان اصلی‌ترین مرد این دوره‌ها فرماندهی یگان را به عهده گرفت.

هر ساله از میان افسران زبده رنجر، دلتا فورس، کلاه سبزها، موساد و کلاه قرمزها از آمریکا، ایران اسراییل و انگلیس تعدادی نیرو به نام کمربند سیاهان کونگ فو کاراتو که مقر آن در تایوان و در معبد متعلق به لیونگ فو بود اعزام می‌شدند. در این معبد آموزش‌های سخت را تحت همان عنوان کونگ فو کاراتو آموزش می‌دیدند. ابراهیم میرزایی در سال ۱۳۴۹ به این مرکز برای فراگیری دوره فوق اعزام شد. وی دارای کمربند مشکی خط قرمز از تایوان از این مرکز می‌باشد. بعد از این که میرزایی از دوره فوق بازگشت، تز خود را با توجه به دکترای افتخاری کاراته از ژاپن اعلام کرد. میرزایی در سال‌های ۴۷ و ۴۸ دورهٔ دافوس را در کشور کره گذراند و در همین دوره دان ۴ افتخاری تکواندو را گرفت.

آموزش در دانشکده انشاء تن و روان بر اساس هفت مایگاه یا مراتب عقلی، شامل اولین مایگاه، فیزیولوژی انسان تا هفتمین مایگاه، جهان مجهولات یا فراتر از خویشتن بود که خود به آن نائل آمده بودند.

در سال ۱۳۵۶ وی با ارائه تز خود با عنوان فیزیولوژی انرژی انسان در ابعاد روان به دانشکده مریلند آمریکا مدرک دکترای فلسفه را دریافت نمودند. دانشکده انشاء تن و روان برای مدتی کوتاه، قبل و بعد از انقلاب ۱۳۵۷ دائر و او در این مدت به آموزش پرداخت.^[۲]

در حال حاضر سبک توآ یکی از پرطرفدارترین سبک‌های رزمی در ایران است و در جهان نیز طرفداران، فنون این سبک را با نام «کونگ فو توآ» ایرانی می‌شناسند.

میرزایی پس از انقلاب ۱۳۵۷ در دورهٔ اول انتخابات ریاست‌جمهوری ایران نامزد شد و به ارائهٔ برنامه پرداخت، ولی به‌دلیل عضویت در کادر ارتش رژیم پهلوی رد صلاحیت شد. در تیر ماه ۱۳۵۸ توسط پاسداران حکومت جمهوری اسلامی مورد سوء قصد قرار گرفت و تیر به پای او اصابت کرده و مجروح شد.

پیش از انقلاب «دانشکده انشای تن و روان» را تأسیس کرد که در دوران پهلوی تعطیل شد. «سال ۱۳۵۶ شاهپور غلامرضا دانشکده انشای تن و روان و باشگاه‌هایش را تعطیل کرد. او در دوران حکومت پهلوی، ده‌ها دوره آموزشی را از آمریکا تا اسراییل، اروپا و شرق آسیا گذراند. اولین بار کونگ فو توآ در سال ۱۳۵۳ در مجله دنیای ورزش با تیتر «اینجا معبد کونگ فو ایران است» در میان مردم معرفی شد.

بیست و سوم دی ۱۳۵۸ روزنامه کیهان در صفحه اولش نوشت: «یکی از کاندیداهای ریاست جمهوری امروز به اتهام همکاری با رژیم پهلوی زندانی شد.» همین روزنامه فردا در صفحه اولش با انتشار عکس میرزایی، خبر از دستگیری او داد. در توضیح خبر به نقل از دادگاه انقلاب، مجروح شدن میرزایی در جریان دستگیری تأیید شد. شش روز بعد، جمعی از هواداران میرزایی به نشانه اعتراض در محوطه روزنامه کیهان به اجرای حرکات رزمی پرداختند. کیهان ضمن درج اظهاراتشان، بیانیه میرزایی را هم منتشر کرد: «آقای خویینی،[سید موسوی خوینی‌ها،سرپرست وقت صدا وسیما] ملت ایران به رئیس‌جمهور عروسکی و کاغذی یا از پیش تعیین شده احتیاج ندارد. بگذارید همه حق زیستن و اندیشیدن داشته باشند.»^[۱]

او تا پنج ماه بعد از اولین انتخابات در زندان بود و بدون بازجویی آزاد شد. پس از وقایع خرداد ۶۰ ورزش کونگ‌فو در ایران ممنوع شد اما او مخفیانه تعلیم می‌داد. سال ۶۳ مجدداً دستگیرش کردند و شش ماه زندانی بود.

سال ۱۳۶۶ بیمارستان «فیزیولوژی انرژی و آخر تکنیک تن پزشکی و روان‌پزشکی و درمان بیماری‌های نادرمان» را در منطقه ملارد کرج تأسیس کرد که به سرعت تعطیل شد و او را دستگیر و روانه زندان اوین کردند.^[۳]

او در همان سال از زندان خارج شده و به خارج از ایران رفت. پس از آن آموزش هنر رزمی کونگ فو توآ برای مدتی در ایران ممنوع شد.