آویگدور کاهالانی

آویگدور کاهالانی
אביגדור קהלני
وزارت امنیت ملی اسرائیل
دوره مسئولیت
۱۸ ژوئن ۱۹۹۶  ۶ ژوئیه ۱۹۹۹
نخست‌وزیربنیامین نتانیاهو
پس ازموشه شاهال
پیش ازشلومو بن-امی
عضو کنست
دوره مسئولیت
۲۳ ژوئن ۱۹۹۲  ۱۷ مه ۱۹۹۹
اطلاعات شخصی
زاده۱۶ ژوئن ۱۹۴۴ (۸۱ سال)
نس زیونا
ملیتاسرائیل
حزب سیاسیحزب راه سوم
خدمات نظامی
وفاداری اسرائیل
سال‌های خدمت۱۹۶۲–۱۹۹۲
درجهسرتیپ
فرماندهگردان ۷۷
تیپ ۷ زرهی هاتیفا شیوا
لشکر ۳۶ زرهی گاش
جنگ‌ها/عملیات‌جنگ شش‌روزه
جنگ یوم کیپور
جوایزنشان شجاعت

آویگدور کاهالانی (انگلیسی: Avigdor Kahalani؛ زادهٔ ۱۶ ژوئن ۱۹۴۴) سیاست‌مدار و سرتیپ بازنشسته نیروهای دفاعی اسرائیل است، که در فاصله سال‌های ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۹ به‌عنوان وزیر امنیت ملی اسرائیل فعالیت می‌کرد و از ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۹ از اعضای کنست بود.

کاهالانی فعالیت نظامی را از سال ۱۹۶۲ در سپاه زرهی اسرائیل آغاز کرد، از ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۵ در خلال جنگ یوم کیپور فرماندهی گردان ۷۷ تانک را برعهده داشت، در فاصله سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۷ فرمانده تیپ ۷ زرهی هاتیفا شیوا بود و از ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۸ به‌عنوان جانشین فرمانده لشکر ۱۳۱ ذخیره فعالیت می‌کرد.

وی از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۰ جانشین فرمانده لشکر ۲۱۰ باشان و از ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۱ فرمانده لشکر باشان بود، از ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۳ فرماندهی لشکر ۳۶ زرهی گاش را برعهده داشت، در فاصله سال‌های ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۶ به‌عنوان فرمانده کالج فرماندهی و ستاد اسرائیل فعالیت می‌کرد و از ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۹ جانشین فرمانده ستاد نیروهای میدانی بود.

اوایل زندگی

آویگدور کاهلانی در دوران قیمومیت در نس زیونا متولد شد. والدین او، موشه و سارا کاهلانی، مهاجران یمنی-یهودی اهل صنعا بودند.

کاهالانی در مدرسه اوآرتی در یافا مکانیک خواند. او مدرک لیسانس تاریخ از دانشگاه تل آویو و مدرک فوق لیسانس علوم سیاسی از دانشگاه حیفا دریافت کرد. او همچنین در کالج فرماندهی و ستاد کل در فورت لیونورث، کانزاس تحصیل کرد و از کالج دفاع ملی اسرائیل فارغ‌التحصیل شد.

دوره نظامی

کاهالانی در سال ۱۹۶۲ به نیروهای دفاعی اسرائیل فراخوانده شد و به تیپ هفتم سپاه زرهی ارتش اسرائیل پیوست. او به عنوان یک سرباز عادی شروع به کار کرد، اما بعداً دوره فرماندهی تانک را با افتخار به پایان رساند. سپس دوره افسری را با افتخار در بهاد ۱ به پایان رساند و به عنوان افسر حرفه‌ای در نیروهای دفاعی اسرائیل مشغول به کار شد. در سال ۱۹۶۴، او عضوی از هیئت اعزامی ارتش اسرائیل به آلمان غربی برای دریافت اولین تانک‌های ام۴۸ پاتون ارتش بود.

در طول جنگ شش روزه، کاهلانی فرماندهی یک گروهان از تانک‌های پاتون از گردان ۷۹ را بر عهده داشت. او به خاطر خدمتش در طول جنگ، که در آن هنگام آتش گرفتن تانک ام۴۸ پاتونش به شدت زخمی شد، مدال خدمات برجسته دریافت کرد.

هنگامی که جنگ یوم کیپور در سال ۱۹۷۳ آغاز شد، کاهلانی یک سرهنگ دوم ۲۹ ساله و فرمانده گردان بود. او به عنوان فرمانده گردان زرهی ۷۷ تیپ هفتم مجهز به تانک‌های سنچورین در ارتفاعات جولان خدمت کرد. گردان کاهلانی - به همراه سایر عناصر تیپ زرهی هفتم - درگیر نبردهای دفاعی شدیدی علیه نیروی مکانیزه بسیار برتر سوریه با بیش از ۵۰۰۰۰ نفر و ۱۲۰۰ تانک شد. این نبرد به یکی از نقاط عطف جنگ تبدیل شد. پس از جنگ، دره‌ای که این نبرد در آن رخ داد، مملو از صدها تانک منهدم شده و رها شده سوری بود و به "امک ها-باچا" ("دره اشک‌ها") تغییر نام داد. کاهلانی به خاطر اقداماتش، بالاترین نشان نظامی اسرائیل، مدال شجاعت، را دریافت کرد.

فعالیت سیاسی

کاهالانی پس از ترک ارتش اسرائیل، وارد سیاست شد. او به عنوان معاون شهردار تل‌آویو خدمت کرد و در انتخابات سال ۱۹۹۲ به عنوان عضو حزب کارگر به کنست راه یافت. او در کمیته‌های امور خارجه و دفاع و آموزش و فرهنگ کنست خدمت کرد. او در کمیته نجات یهودیان از یمن و رئیس لابی جولان در کنست فعال بود و رئیس بنیاد دوستان لیبی و رئیس انجمن توانبخشی مواد مخدر اسرائیل بود. او در انتخابات شهرداری تل‌آویو در سال ۱۹۹۳ نامزد شد و با ۴۲٫۵ درصد آرا پس از رونی میلو در جایگاه دوم قرار گرفت.

در طول دوره کنست، کاهلانی از حزب کارگر جدا شد و به همراه امانوئل زیسمان، حزب راه سوم را تأسیس کرد. این حزب جدید در انتخابات ۱۹۹۶ چهار کرسی به دست آورد و به ائتلاف بنیامین نتانیاهو پیوست و کاهلانی به عنوان وزیر امنیت داخلی منصوب شد. با این حال، در انتخابات ۱۹۹۹ این حزب نتوانست از حد نصاب انتخاباتی عبور کند و کاهلانی کرسی خود را از دست داد.

او بعداً به لیکود پیوست و در انتخابات ۲۰۰۳ در رتبه ۴۳ فهرست حزب قرار گرفت، اما وقتی حزب تنها ۳۸ کرسی به دست آورد، نتوانست کرسی‌ای به دست آورد.

از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۵، کاهلانی به عنوان رئیس انجمن رفاه سربازان اسرائیلی خدمت کرد.

در سال ۲۰۲۳، او به مناسبت هفتاد و پنجمین سالگرد تأسیس کشور اسرائیل، برای روشن کردن مشعل در مراسم روشن کردن چراغ در کوه هرتزل انتخاب شد.

منابع

    پیوند به بیرون