آرتمی وولینسکی
آرتمی وولینسکی | |
|---|---|
 پرترهای از آرتمی وولینسکی | |
| نام هنگام تولد | آرتمی پتروویچ وولینسکی |
| زادهٔ | ۱ ژانویهٔ ۱۶۸۹ |
| درگذشت | ۲۷ ژوئن ۱۷۴۰ |
| علت مرگ | گردن زدن |
| ملیت | روس |
| پیشه(ها) | دیپلمات و سیاستمدار |
| سالهای فعالیت | ۱۷۱۵–۱۷۴۰ |
| شناختهشده برای | سفیر روسیه در ایران در زمان پتر کبیر و وزیر ارشد دولت در زمان آنا، امپراتریس روسیه |
| منصب |
|
| دوره | سلطنت: پتر کبیر، کاترین یکم و آنا، امپراتریس روسیه |
| اتهامهای جزایی | توطئه و سوءرفتار |
| مجازاتهای جزایی | اعدام |
آرتمی پتروویچ وولینسکی (روسی: Арте́мий Петро́вич Волы́нский؛ ۱ ژانویهٔ ۱۶۸۹ – ۲۷ ژوئن ۱۷۴۰) دیپلمات و سیاستمدار اهل امپراتوری روسیه بود. پیشه او ابتدا به عنوان یک سرباز آغاز شد، اما هنگام حکومت پتر یکم به سرعت به عنوان سفیر روسیه به ایران صفوی و فرماندار آستاراخان ترقی یافت. او بعدها به فساد متهم شد و پیش از آن که کاترین یکم او را برای اداره فرمانداری وسیع کازان بفرستد، تقریباً از تمام اختیاراتش محروم شد. با این حال، آنا، امپراتریس روسیه در سال ۱۷۳۸ وولینسکی را به عنوان یکی از سه وزیر ارشد خود منصوب کرد. پس از ضرب و شتم شاعر برجسته واسیلی تردیاکوفسکی، وولینسکی به اتهام توطئه و سوءرفتار دستگیر شد. سر انجام ارنست بیرون، دشمن اصلی وولینسکی، او را به اعدام محکوم کرد و در ۲۷ ژوئن ۱۷۴۰ گردن زد.
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Artemy Volynsky». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۶ اوت ۲۰۲۱.
پیوند به بیرون
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ آرتمی وولینسکی موجود است.