آدولف پیکتت

آدولف پیکتت (۱۸۲۴)، کشیده‌شده توسط فیرمین ماسوت (Firmin Massot)

آدولف پیکتِت یا آدولف پیکته (به فرانسوی: Adolphe Pictet، ۱۱ سپتامبر ۱۷۹۹ – ۲۰ دسامبر ۱۸۷۵) زبان‌شناس، واژه‌شناسی و قوم‌شناسِ سوئیسی بود.

پیکتت، پسرعموی فرانسوا ژول پیکتتِ زیست‌شناس است و به دلیل پژوهش‌هایش در زمینه زبان‌شناسی تطبیقی شهرت دارد. او نقش مهمی در توسعهٔ افکار و آراءِ فردیناند دو سوسور ایفا کرد. پیکته بود که سوسورِ سیزده‌ساله را با مبانیِ نظریِ زبان‌شناسی هندواروپایی آشنا کرد.[۱] اما او همچنین «یک قهرمان فداکار در رمانتیسیسم آلمانی و فلسفه ایده‌آلیستی»[پاورقی ۱] بود:

او مانند رمانتیسیست فرانسوی، انگلیسی و روسیِ آغازِ سدهٔ، به آلمان سفر کرد و در آنجا با آوگوست ویلهلم فن اشلگل (که در طول سالیان متمادی با او مکاتبات مهمی داشت)، گوته، هگل، شلایرماخر و شلینگ آشنا شد. … پیکتت دربارهٔ نزاع «رمانتیک‌ها» و «کلاسیک‌ها» (که در دهه ۱۸۵۰ کمی رنگ باخته بود)، رمانتیسیسم با کثرت‌گرایی و آزادیِ اختراع را در تقابل شدید با کلاسیک‌گرایی، تجسمِ فشردگی و یکنواختیِ سیستمی تصور کرد.[۲]

پیکتت «نخستین نسلِ رمانتیکِ زبان‌شناسانِ تاریخی را نمایندگی می‌کرد که تاریخ زبان برای آن‌ها با تاریخ وجود مادی و معنوی مردمانی که به آن صحبت می‌کردند دست به دست هم می‌داد.» کار بزرگ او Origines Indo-Europeennes: Essaie de paléontologie linguistique (۱۸۵۹-۱۸۶۳)، «کوششی به رسمِ یادبودِ سنت فریدریش اشلگل و یاکوب گریم، برای بازسازی کلِ جهانِ هندواروپایی‌هایِ نخستین».[۳]

زندگی‌نامه

او در ۱۱ سپتامبر ۱۷۹۹ در ژنو به فرزندیِ چارلز پیکت دو روشمونت (Charles Pictet de Rochemont) متولد شد.

یادداشت‌ها

  1. ↑ a dedicated champion of German Romanticism and idealist philosophy

منابع

  1. ↑ Boris Gasparov, Beyond Pure Reason: Ferdinand De Saussure's Philosophy of Language and Its Early Romantic Antecedents (Columbia University Press, 2012; شابک ‎۰۲۳۱۱۵۷۸۰۰), p. 18.
  2. ↑ Gasparov, Beyond Pure Reason, pp. 18-19.
  3. ↑ Gasparov, Beyond Pure Reason, p. 19.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.